Առաքելություն

Մեր առաքելությունն է ազգային ու համամարդկային արժեքների հիմքի վրա ստեղծել ճանաչողության ու ստեղծարարության դպրոց՝ կրթելու առաքինությանը, ճշմարտությանն ու գեղեցիկին հաղորդ մշակութաստեղծ սերունդներ, որոնք իրենց միասնական գաղափարներով ու աշխատանքով կստանձնեն հզոր և ոգեղեն պետություն կերտելու պատասխանատվությունը։

Մեր համոզմունքը

• Մենք համոզված ենք, որ յուրաքանչյուր երեխա օժտված էակ է, ուստի կրթության նպատակներից մեկը դառնում է հոգևոր-մտավոր «պեղումնաբանության» շնորհիվ այդ օժտվածության հայտնաբերումը, և մենք ստեղծել ու ստեղծում ենք նախադրյալներ, միջավայր ու պայմաններ այդ առաքելության իրագործման համար։ Հոգևոր-մտավոր «պեղումնաբանության» արդյունքում օժտվածությունը հայտնաբերվում է երեխայի ներհայեցողության ու ինքնարարման միջոցով։ Հայտնաբերելը, ապա հայտնագործելը դառնում է կրթության ամենակարևոր նպատակներից մեկը, որն էլ իր հերթին հանգեցնում է ինքնաճանաչության, հայրենաճանաչության ու աշխարհաճանաչության։ Գիտելիքը փոխակերպվում է մտածողության, աշխարհայացքի և կենսակերպի։
• Մենք համոզված ենք, որ կրթությունը գիտության  և արվեստի «համաձուլվածք» է, որը ծնվում է երևակայության, ազատության ու սիրո օրգանական հյուսվածքից, այլ ոչ թե մեխանիկական հրամայականներից ու «իներտ» գաղափարներից։
• Մենք համոզված ենք, որ արդի և ապագա ապամարդկայնացումը կանխելու համար կրթության բովանդակությունը պետք է հիմնված լինի հոգևոր-մշակութային արժեքների վրա՝ նպաստելով համալիր կամ ամբողջական մարդու կերտմանը, անընդհատ ուշադրության կենտրոնում պահելով մտքի, հույզի, զգայության ու ինտուիցիայի զարգացումն ու դրանց ամբողջականությունը։ Ողջ կրթության հիմնական սկզբունքը եղել և մնում է հաղորդակից դարձնել աշակերտներին  համամարդկային լավագույն մտքին։
• Մենք համոզված ենք, որ ազգային ու համամարդային ժառանգությունն է այն մտավոր և հոգևոր պեղումնաբանության հումքը, որի ճանաչումը երեխաների մեջ սերմանում է ժառանգորդ լինելու գիտակցությունը, հետևաբար՝ պատասխանատվության զգացումը այն ժառանգության հանդեպ, որի պահպանման միակ գրավականը այն զարգացնելն ու վերա-ստեղծագործելն է։ Ոչ միայն իմ ժառանգությունը, այլ նաև մեր ժառանգությունը, ոչ միայն ազգային, այլ նաև համամարդային ժառանագությունը։ Ժառանգության հանդեպ պատասխանատվությունը միասնության զգացողություն ու գիտակցում է արթնացնում։ Լինել ժառանգորդը մարդկության այն մասի, որը խիզախել է հանուն բարու, գեղեցիկի, ճշմարտության։ Կրթության պատմությունը նաև հերոսական պատմություն է։ Ուսուցիչ, գիտնական, գրող, նկարիչ ու երաժիշտ լինելը պահանջել ու պահանջում է քաջություն։ Սովորելը, ինչպես նաև սովորեցնելը մեծ խիզախում է։
• Մենք համոզված ենք, որ կրթության կարևոր առաքելություններից է նաև երեխաների մեջ խթանել իմաստավորելու և վերաիմաստավորելու մղումը։ Մղել նրանց մտորելու, խորհելու, ներհայելու ու ամենակարևորը՝ երազելու։ Ավելին՝ կանխելով ներաշխարհը իմաստազկումից, հագեցնել այն ստեղծագործ էներգիայով, ապագայում ճառագելու վստահությամբ։ Եվ ի վերջո ճանաչողության միջոցով հաշտեցնել ներքին ու արտաքին աշխարհների խզումը, Ճաշակելով ներդաշնակ ապրելու երջանկությունը։ Կյանքի նկատմամբ քննադատական-վերլուծական վերաբերմունքը «արդարացվում» է ապագա համադրման գաղափարով։